17. janúar 2014 hélt Eimskipafélag Íslands upp á 100 ára afmæli sitt. Var
það gert með slíkum sóma að eftir var tekið og sjálf eignaðist ég bókapakka með
sögu Eimskipa og skipa þess auk listarverkabókar með hjálp góðrar vinkonu
minnar sem þá starfaði hjá félaginu, því sjálf hefi ég ekki verið í föstu
starfi hjá félaginu síðan 1989 þótt ég hafi leyst af á skipum félagsins auk
Herjólfs öðru hverju í gegnum árin.
Vissulega kvörtuðu margir yfir 100 ára afmælinu, aðallega menn sem aldrei höfðu
starfað hjá félaginu. Þetta væri sko ekkert 100 ára afmæli, nær væri að tala um
fimm ára afmæli enda félagið búið að skipta um kennitölu og því alls ekki sama
félagið og forðum daga.
Það er vissulega rétt að skipt var um kennitölu, að gróðapungar
þeir sem notuðu gott orðspor félagsins til að blóðmjólka félagið komu því
nánast á hausinn svo það þurfti að endurreisa það með nýjum kennitölum. Ekki
ætla ég að véfengja það, en starfsfólkið hélt áfram að vinna á sama vinnustað undir
sama nafni og ekkert breyttist og sömu skipin héldu áfram að sigla undir sömu
nöfnum með sömu áhöfnum. Það var bara einhver kennitala sem breyttist. Stærstur
hluti starfsfólksins vissi ekki einu um breytinguna á kennitölunni.
Ég er löngu hætt í föstu starfi hjá Eimskipafélaginu þótt ég hafi vissulega
leyst af á skipum félagsins á undanförnum árum og líkað vel, enda margir gamlir
skipsfélagar enn á skipum félagsins og þetta er nánast eins og ættarmót gamalla
skipsfélaga að skreppa túr á skipunum.
Árið 1996 flutti ég til Íslands frá Svíþjóð og hóf störf hjá Hitaveitu
Reykjavíkur. Ég get ekki með nokkru móti munað kennitölu Hitaveitunnar, en hún
byrjaði með Laugaveitunni 1930, var formlega stofnuð með Reykjaveitunni 1943
eða síðar, var það kannski formlega 1948?, enda byrjaði ég ekki fyrr en haustið 1996.
Ég er enn á sama vinnustað og þó. Samkvæmt kröfum gagnrýnenda Eimskipafélagsins
er ég á þriðja vinnustaðnum frá 1996 því ég vinn nú undir þriðju kennitölunni
frá því ég byrjaði. Fyrst var það Hitaveita Reykjavíkur, tveimur árum síðar
varð það Orkuveita Reykjavíkur og nú heitir vinnustaðurinn minn Veitur ohf. Svo
skörp voru skilin á milli Orkuveitu Reykjavíkur og Veitna ohf, að ég vissi ekki
af nýja nafninu fyrr en löngu síðar og enn síðar af nýju kennitölunni. Þó vinn
ég enn á sama vinnustað og ég hóf störf haustið 1996, sama fólkið, sömu
dælustöðvarnar, sömu borholurnar.
Árið 1989 hætti ég hjá Eimskipafélagi Íslands og flutti til Svíþjóðar og fékk
nýja kennitölu. Nokkrum árum síðar breytti ég um kynskráningu í sænskri þjóðskrá
og þar með fékk ég enn eina kennitöluna. Síðar flutti ég aftur til Íslands og
hóf störf hjá Hitaveitunni og fékk ég aftur gömlu kennitöluna mína.
Ef einhver heldur því fram að ég sé 63 ára, get ég sannað að slíkt sé rangt. Ég
fékk nýja kennitölu 24. apríl 1995 svo vitnað sé í fólk sem telur Eimskip vera
nýtt félag.
fimmtudagur, nóvember 12, 2015
12. nóvember 2015 - Kennitöluflakk
Birt af Anna Kristjánsdóttir kl. 00:11
Gerast áskrifandi að:
Comment Feed (RSS)
0 ummæli:
Skrifa ummæli